Iluzja

Na ziemi doświadczanie odbywa się w zapomnieniu. Nie pamiętamy kim jesteśmy. Rodzimy się i słuchamy ” opinii o sobie ” jako ” prawdy o sobie „.  Do tego dochodzi programowanie z otoczenia, np. poprzez religię, szkołę, telewizję. Do 7 mego roku życia , nasiąkamy przekonaniami o sobie i świecie , który wynosimy z rodu, z wychowania, z środowiska w jakim żyjemy, ze szkoły. W zasadzie wszystko czym otaczaliśmy się  w dzieciństwie, na co w zasadzie nie mieliśmy wpływu,  jest jak okulary ” filtra naszych doświadczeń”.  W dzieciństwie nie mamy szans filtrować percepcją czy przekonania , które są nam ” wgrywane ” nam służą, czy nie. Czy są obiektywną prawdą. Jesteśmy bezbronni, wobec tego co nam się wmawia , a co przyjmujemy za prawdę. Na wszystko to nakłada się struktura wszechświata która ma naturę holograficzną. Tworzymy w swoim życiu , sytuację i wydarzenia, które potwierdzają to co mamy wgrane w naszą świadomość ( tą część do której mamy dostęp- nasze myśli, przekonania , których jesteśmy świadomi ) , do tego dochodzi to czego w ogóle nie jesteśmy świadomi ( przekonania podświadome – tu nie tylko to co nasze, ale nawet dziedziczymy po przodkach ich traumy, z którymi sobie nie poradzili, do tego jeszcze dochodzi programowanie zbiorowe np. role społeczne,patriarchat, polityka  ). Wszystko co doświadczamy w tzw. świecie zewnętrznym, potwierdza nasze przekonania , które już mamy w swojej świadomości, co jeszcze dodatkowo umacnia ” przekonania w nas ” że są prawdą o nas i o świecie. Czy z tego szaleństwa da się wyjść? Sami tworzymy swoje doświadczenia, świadomie lub nie. Jedynym wyjściem, jest w końcu przejąć odpowiedzialność za to co tworzymy. Trzeba przestać osądzać doświadczenia percepcją wgranych filtrów. Z akceptacją , empatią i miłością przyglądać się sobie i pozwolić sobie na odpadanie wszystkich nakładek iluzji, jakie mamy w własnej głowie. Świat zewnętrzny jest lustrem tego co w nas. Jeśli chcemy zmienić nasze doświadczenia, należy po kolei ściągać z siebie wszystkie warstwy iluzji , przekonań, jakie mamy nałożone na siebie. Naszą naturą jest miłość, kreatywność, radość, szczęście, harmonia, pokój, umiłowanie wolności. Jeśli tego nie doświadczasz, to znaczy że ” filtry „, które masz na sobie odgradzają cię od twojego naturalnego stanu. Emocje przed jakimi uciekasz, bo nie chcesz ich czuć, osądzasz je, stawiasz im opór. Opór sprawia , że emocje wciąż w Tobie żyją. Jeśli je świadomie przyjmiesz, z akceptacją pozwolisz im być w ciele,ich energia się wyczerpie, rozpuszczą się. Swoim oporem przed czuciem karmisz je swoją energią, wzmacniasz je. To osłabia ciebie ( mnóstwo energii wydatkujesz na stawianie oporu ). Wraz z każdą uwolnioną emocją, rozpuszczasz też myśli i przekonania.  Z każdą uwolnioną emocją, odzyskujesz Siebie w Prawdzie. Miłość jest twoją naturą.

Ps. nie przyczepiaj się do myśli. Większość cierpienia w życiu, pochodzi z osądu , z żalu po przeszłości, z lęku przed przyszłością. Bądź w chwili obecnej, TU i TERAZ , bez osądu i myśli, że jest inaczej niż chcesz żeby było. Twoje myśli , osąd, tworzą twoje cierpienie. Ego – to zbiór przekonań , programów jakie masz w sobie. Nie da się od niego uciec, jest częścią ciebie. Ale jak przestaniesz wierzyć , że jest Tobą..to powoli otwierasz drogę powrotną do Domu, do Siebie, do swojej prawdziwej natury. Może się to nie odbywa tak szybko jakbyśmy chcieli, ale najważniejsze by się rozwijać  i iść w dobrym kierunku. Programowanie jakiemu podlegaliśmy żyjąc w nieświadomości , trwało bardzo długo. Może nawet wiele wcieleń. Ściąganie tego z siebie to proces. Nie maraton, ani wyścig. Ścigasz się tylko sam ze sobą.