W czasach końca
Umysłu panowanie kończy się
Do życia sercem świat zmusza mnie
Chodź chciałam żyć sercem
Umysł przykrył doświadczenie iluzji zasłoną
Tak gęstą , że zaczął sam pod nią tonąć
Tak pragnę światłem świecić swym
By iluzji moc skończyła się
By prawdy światło ujrzeć na oczy swe
By umysł odpocząć w miłości mógł
Czas rozpuścić iluzji moc
Chodź chciałam na zewnątrz szukać zbawienia
Świat mnie przymusił bym świeciła i sama dla siebie źródłem była
Szczęścia, radości , obfitości
A także nie mającej granic miłości
Miłości Moc to taka energia
Która całą iluzję rozświetla
Nie ma nad nią ciemność panowania
Może się w niej tylko rozpuścić
Lub swoje macki , gdzie indziej zapuścić
Co w sercu rozświetlone
Już nie ciągnie na ciemności stronę
Obraz Gerd Altmann z Pixabay Licencja na treść
