Jestem z Gwiazd

Całe życie próbowałam się dopasować do tego świata…całe życie obwiniałam siebie, że nie jestem taka jak wszyscy, że nie wystarcza mi to czym cieszą się ” wszyscy”….ciągle goniłam za czymś nieosiągalnym, niezwykłym i wymagałam od siebie ” więcej i więcej”….myślałam , że to moje niezaspokojone ” ego ” chcę osiągać więcej i więcej w świecie form, aż zrozumiałam , że to cecha mojej Duszy….to ona wymaga ode mnie więcej niż przeciętność widząc szerszą perspektywę, niż moja głowa chcę zaakceptować….Czułam się niedopasowana do tego świata i mimo gonienia za własną Duszą i mimo stawiania wielu wyzwań Sobie wciąż nie czułam się zadowolona z osiągniętego efektu…mimo stawieniu czoła wielu nieprzyjemnym wydarzeniom w życiu , nie uzyskałam braw ani gratulacji ze strony mej Duszy,,,,myślałam, że moje ” ego” nigdy nie osiągnie poziomu z jakiego mogłoby poczuć satysfakcję, aż zrozumiałam, że tą wysoką poprzeczkę , nie stawia mi ” ego ” , a ” moja Dusza „, nie dlatego, że mnie” nie kocha”, a raczej dlatego, że wie na co mnie stać i wgłębi siebie wiem co ma na myśli…tak jak nie możesz oczekiwać od studenta, że będzie się zachowywać jak przedszkolak,, tak samo nie możesz oczekiwać, że przedszkolak będzie zachowywać się jak student…na podświadomym poziomie umniejszałam swoim możliwościom i umiejętnościom, wciąż wydawało mi się że potrzebuję przed sobą postawić jakiegoś ” guru ” od którego mogę nauczyć się życia……a moim jedynym guru jest i była zawsze moja własna węwnętrzna  mądrość i moja Dusza i chodź jest to niezwykle niewygodne, by przestać udawać,  że wiem mniej, niż naprawdę wiem, jest to  niezwykle uwalniające……tak długi czas chciałam być jak inni, nie potrafiąc zaakceptować swojej inności, która nie jest wadą, lecz Boskim Darem……milczenie mojej Duszy nie jest karą dla mnie, a sygnałem,że ode mnie oczekuje więcej nie dlatego, że mam skakać tam gdzie skoczyć nie zdołam ,a dlatego, że ten „skok „, już zapisany jest we mnie, a Dusza  tylko czeka, aż to dostrzeże w Sobie…